Pars Ahnas - Külfet

Bir çift gözü merhem sandım(bak)

Ne oldu gelmem sandın

Senin suçun yok benim kabahatim

Her yüzüme güleni benden sandım.

İstediğin yerden saldır

Bıraktım ömrü ben erken saldım

Bütün mahalle muzdarip artık

Veba gibi dönüyo dertten salgın

Bir tebessümüne bin cefa değer

Her şey sadece gülmen için

Ben sırtıma yükledim hatalarımı

Yetmiyo kavgalarım ölmem için(bak)

Bir kez daha görmek için

Nefes alıyorsam geri dönmek için

Benim hayattan alıcak çok borcum var

Yetmez intikam sönmek için(lan)

Düş- kalk hep düş-manlarını sevindirme be

Güç kalmadı dediğim anlarda bir çıkış kapısı göster Allah'ım her günah tatlı

Ben belayı hergün atlattım tüm düşlerime bi mermi patlattım

Bırak artık şu film ağzını bak elinde bir hayat(belki saklarsın)

Zor gelicek gülmek çatık kaşlarım yüzümde külfet şükret-

Meyi bırak artık kim çaldıysa hayatını gidip ona küfret

Zor gelir her gece geçmez boşken kanın şehir bile matiz ve loş kaldırım

Artık sabır değil bela çekerim sor bu halimden hoşlandı mı tanrı

Kabul günah benim olsun ama böyle bitmicek yemin olsun

Uğraş dur hergünü huzuruna koştur yarım kalanların yeri dolsun diye

Yitirmişim bütün heveslerimi,hırıltılı ve kötü nefeslerini görmezden gel

Dönmezlerse de kalanlar ciğeri tütüne besletir

Ben sırtlarım her derdi ve beni bilir bu sokağın her ferdi

Sizin hayatınız yalan aynı yolu koşsak iki adım atmadan ayağınız yanar

Beni günahımdan tenzih eder şehir ellerim hala temiz

Lakin sabıkalı duyduğun şiir kirlenir ahengimiz.