Çağrı Sinci - Revolver

Aşağı bakma, çok yüksek kalamazsın tek parça

Yalan artık gerçeklik, tek sen varsın bak etrafta

Kaos da düzen de bizdendir!

Vazgeçmedik ama pislendik!

Kafanın içindeki öfkeli y*vşaklar yaramazlık yapacaklar

Tercih etmedik reddettik

Hiç seçilmedik hep seçtik

Tüm resimlerim siyah beyaz, desenlerim delik deşik

Acelem yok, geçin beni bitiş çizgisine daha çok var

Rol yapma! Hiç sevmem durup dururken mahvol ’can

Ben isterken kanımı kurutmak

Birdenbire adımı unuttum

Nereden geldiğimizi boş ver, yere basmadan ayağını burktun

Nefes alsak yetecek gibi bazen farz et her detay kuruntu

Mermerdeki Davut’u da gördüm tabutumu elimle gömdüm

Yağmur yağdı, heybemde umutlar

Tozpembe bulutlar dağıldı karardı gökyüzü kaçıştı kuşlar

Yaşımla barışmak artık zor, kaşımda yarıkla koştum çok

Asırlar önce de vardım, buradaydım, zannetme ki vaktin bol!

Ahtım var! Dört duvarın dördünü birden gör ’cem

Boş ver kaçsınlar, üçüncü boyutun en dibinde gölgem

Söyle! Söyle! Söyle! Kibrit yaksınlar, yüzümüze baksınlar

Türümüzün hüznünü anlamayanlar cürmünü ne yapsınlar ki?

Dinle; uzay mekiğimin debriyajı altından bro, şaşırdın mı?

Alış bence, karışmam bak bu kolpa hayatına kastım var

Taştan serttir yastıklar! Senden merttir kansızlar!

G*tün yerse çatış benle arkandan ağıt yaksınlar!

Engeller arkadaşımdır, ne olaylar geçti başımdan

Devasa bir mağarada doğdum kardeşlerim hep savaşırlar

Akranlarımın mentörüyüm, ebeveynlerimin ebeveyni

Yarı dijital yarı karbon beynim, tek kişilik bir derebeylik

Ben ölümden döndüm kaç kez

Ama ölüm hiç dönmedi benden

Yağmurlar dinmedi hala, krater gölüdür birikenler

Yangınlar sönmedi hala lavları çok taze içeride

Sana sunacak hiçbir şeyim yok

Ruhum var eğer istersen

Ne demekmiş fakru zaruret?

Revolverde beş mermim var