Rope - Artık İnanmıyorum

Bugün bavullarımı gitmek için topladım

ve askılarım boşaldıkça hatıralar canlanıyor

Buruşmuş kağıtlar, okunmamış şarkılar

Rafların arkasında çocukluğum saklanıyor

Bilirsiniz ait olmamışlık hissi ceplerimde

Kimseye güvenmiyorum zor günümde dertleşecek tek bi dostum yok bile yoktu rehberimde

öyle olsun..

Neyse ki kirlettiğim bu sayfalar benimle

şşş biraz daha sakin..

Belki duvarlarla bir kez daha konuşmam

Sen beni tanıyorsun inançlıyım fakat artık çıkamıyorum

Gözlerimde büyüttüğüm yokuştan

Anlamak zor olsada bir şekilde alıştım

Ve savunduğum doğrularda yanlışlara karıştı

Kibir ve egolardan uzaklaşmak istiyorum, sende kalsın sana daha fazla yakıştı

Evimde duramıyorum nedensizce dar geliyor duvarlar

Ve birde uymak istemediğim sikik kurallar

Dünyada 2 tane rol var, güce itaat edenler ve karşısında duranlar

Sırtımda tükenmişlik hissi var bunu taşımaktan yoruldum

ilk durakta inmeliydim belkide

İnsanlar eğlenmeyi bekliyolar mutsuzluğun sırası değil

Çık sahneye hünerlerini sergile

Saklamak zorundasın göz yaşların ıslatırken bir kaldırım taşını

Doldurdun bu dünyanın 3 te 1 lik yaşını

Devamı yok perde kapandı

Daha da fazla çatmalısın kaşını

Bu garip cehennemde yapılamayacak hiç bi şey yok

Yeter ki bir saniye gözlerin kararsın.

Benim küçük dünyam için yeterince zararsın

Sen, söylediğim en utanç verici yalansın.

Kuruluyorum güzelliğini doğa üstü sananlara

Bir avuç deste için gerçekleri satanlara

Artık inanmıyorum doğrular ve yalanlara

Selam olsun bugün etrafımda kalanlara

Nereye gittiğimi bilmeden, arkama dahi bakmadan uzaklaşmak istiyorum çok sevdiğim şehirden

Dinlerken ağladınız şarkılarda ciğerlerimi bıraktım daha fazla istediniz

Sanki kalbim demirden şimdi konuş benim yerime sence kolay mıydı uzaklaşmak evinden

Nereye kadar döner sence kırık değirmen? bilmiyorum

Senin gözlerinde insan mıyım, neyim ben?