İtaat - Burası Çukur

Bir kumbara umut

Yalnızlığımda biriktirdiğim

Sen geceyi çöktürdün hep

Ben mumları erittim

Zehri içtim şarap diye (ben)

Aynalardan silindim

Yalnızlığıma kanma hiç

Ben yoklukla sınanıp bilendim

Sevgi için dilendik

Mermiler karşımızda direndi

Susmadı hiç sirenler biz

Sokak içindeki düzendik

Yeri geldi üzüldük

Yeri geldi gücendik

Yeri geldi ter döktük

Geri geldik düşmana bilendik

Gölgesi boldur buranın

Güneşi gizlediği

Öfkenin yok bir kuralı

Yalanın süslediği

Korkunun yok bir kaçışı

İçinde beslediğin

Bir günün olmaz hiç

Bu çukura düşmediğin

Düşlediğin bu değil eminim

Seni duyamıyorum (duyamazsın)

Beni göremiyorsun (göremezsin)

Yolu bulamıyorsun (bulamazsın)

Çünkü burası çukur