Halit Bilgiç - Ayrılık Öyküsü

Şimdi Kendim Kadar Yalnızım

Sen Kadar Kalabalıktır Yüreğim

Sen Bu Şehri Terkettiğinden Beri

Sensizliğin Ayazında Düşler Kuruyorum

Bu Yürek Bu Ruh Ve Bu Ten Senin Olduğu Sürece

İstersen Bir Asırda Gelme,Ben Seni Hep Beklerim...

AYRILIK ÖYKÜSÜ

Bir gece vaktiydi her yer zifirdi

Bağrıma saplandı sessiz gidişin

Her gün sokağın başında seni bekledim

Gelirsin diye yolun gözledim

Sen Gelmedin

Giderken ardından yere yığıldım

Dizlerimi dövdüm saçımı yoldum

Penceremin kenarına hergün oturdum

Gelirsin diye Duaya Durdum

Sen Gelmedin

Aradan kaç bahar kaç zaman geçti

Kaç Yaprak Dalında Soldu Yeşerdi

Şimdi senden tek hatıra solumda gizli

Zulamda saklı Kalan düşlerin

Sen Gelmedin

Söz: Halit Bilgiç

Müzik : Anonim ( Arıx )