Kian Pourtorab - Beres Be Man

ایستادم

ایستادم تا بیداری این شهر خواب

این شهر خواب

انگار

این بالا داره میشنوه این سکوت ، حرف من رو

که شده حرف ما

بذار فکر پرواز باشه مال من

بذار دست های تو ، توو دست های من رهاشن

ببین کهکشون ها رو ، کنار من دارن میگردن

واسه یه لحظه ، فقط یه لحظه

بگیر دست من رو

برس به من ، به من ، به من ، به من

زیر سقف باز آسمون شب ، خودتو برسون به من

بذار باور من به تو ، به تو ، به تو

بشه تکیهگاه موندگار من

برس به من

شاید اون گره های توی هم

نبود مال من هیچ وقت

حتی شاید اون اتاق تاریک سرد هم

نبود اندازه ی من هیچ وقت

اما حالا من اینجا پُرم از حسی تازه

همه پل های پشت سر رو شکستم بی اینکه بترسم

تو ازم ، نپرس بود سخت یا ساده

همین فرصت هم میره ساده از دستمون

بگیر دست من رو

برس به من ، به من ، به من ، به من

زیر سقف باز آسمون شب ، خودتو برسون به من

بذار باور من به تو ، به تو ، به تو

بشه تکیهگاه موندگار من

برس به من

برس به من ، به من ، به من ، به من

زیر سقف باز آسمون شب ، خودتو برسون به من

بذار باور من به تو ، به تو ، به تو

بشه تکیهگاه موندگار من

برس به من

برس به من