Kubilay Karça - Duman

Kor kor yanıyo bu içimdeki kalp

Sana çiçek açan dünya bana

Kaktüs oldu bak

Basıp geçiyosun üzerime acımıyo ya

Benim dikenlerim bitek sana batmıyo yâr

Bugün aradım taradım gene de yek

Kapalı kapılar ardı hep

Paçama dekte pisliğe

Bulanmışken hevesle

Çöken o gecenin kasvetiyle

Yürüyorum siren sesiyle

Bir iki dakka dur da dinle

Açıklamama izin ver

İçip içip bu gecede dağıtırım

Kendime anlatırdım

Yalancı masalları

Kafamda tasarladım

Bu sonu şaşırmadım

Yinede azarladım

Boş yere duyguları

Sevgi saygı yitirdik

Bugün aynı değil nefretin

Benim aynı gecelerimle

Geçti senelerim hep

Kalbe düşüyo arada dert

Küsüyo kendi kendine

Artık taviz veremem

Doydum kalktım şükür be

Gönlüm seni kandırıyolar gitme sen onlara

Düştüm ben kaldırmazlar üstüme üstüme yağdı karlar

Üşüyorum be bitti baharlar kafam duman

halim harap

Gelip hadi kurtar beni buralardan ay

Kor kor yanıyo bu içimdeki kalp

Sana çiçek açan dünya bana

Kaktüs oldu bak

Basıp geçiyosun üzerime acımıyo ya

Benim dikenlerim bitek sana batmıyo yâr

Sazımı sözümü bildim hep

Karanlığıma yazdım hep

Geçer gönlüm üzülme

Üzülme başka mevsime

Bugünde halim keyfim yok

Benim istemesemde sorun çok

Sensiz bi şehir yok

Sensiz benim evim yok

Yazıp yazıp yeniden karalarım

Kendime zararım

Kesindi kararım

Seni görmez gözüm bi daha dedim de yalandı

Yeminle yalandı

Sevgilim yalandı

Sağıma soluma çatarak hep

Başımı belaya sokarak hep

Yaşıyosam da şansa be

Gülüm her gün aynı mesele

Zaman aynı geçmez herkese

Bana bitmez günler geceler

Sana mutlu saatler

Bana boktan geceler

Gönlüm seni kandırıyolar gitme sen onlara

Düştüm ben kaldırmazlar üstüme üstüme yağdı karlar

Üşüyorum be bitti baharlar kafam duman

halim harap

Gelip hadi kurtar beni buralardan ay