Selis Elzem - Ruhsuz

Koy kafanı yastığa ve korku tüm bedeni sarsın

Uyumamak ta çare değil , kaç kez kabuslara yattım

Uyanmakla bitmiyor da gözlerimdeki bu kaygı

Tavan falan düşman oldu bana diyo ki bakma artık

Uyandığımda farkı yoktu , inan kabustu yaşantım

Ayırt edemezdim bir an , bu kabustu ? Şaka mı ?!

Bana da attı hayat sonunda o beklenen tokadı

Saftım bakar anlamazdım bizzat severek koşardım

Ses olamayan her sözüm şarkımda satır alır

Ben gidersem bil ki bu şarkılar alır başı

Kağıtta kalem , yansıyansa yokluğunun nirvanası

Yüzünü görmek mi ? Hayır bir daha almayayım

Herkes ruhsuz dedi bana ruhtu beni yöneten

Rüyalarda ürperten , olmayandan söz eden

Olanlar da oluru aştı ruhsuz sandı dinleyen

Oldum bende ruhsuz . Dünyayla arasına set çeken !

Sabah olunca siyah bulutların rengarenk açılması

Hatırlatır , unutsam da uykumu kaçırması

Rüyalarımı her gün eş zamanlı duyguların basıp

Her sabah gözlerime sen değil de o sarı yansır