Vecize - Duvarlar

Gülüşlerin roll play

Hevesim yok pek

Yaşamak zor epey

alamıyorum zevk

İçiyorum bi tek

Yüzümde yok renk

Ne hesap ne kitap pay

Ne para ne kral

Önemi yok ulan

Bu şehrin sorumlusu kim

Yaralı kapılar

Üstüme duvarlar yıkılıyor gibi

Yavaş yavaş ölüyor gibiyim

Ama dibi görüyor gemim

Sonunda yalan oluyor dimi

Tribe girmiş adamın biri

Beni bulmalısın hevesim rayına

Oturur gibi davranır ha

Ama tez bastım mayına

Tanıdım seni vay canına

Yapamazdım tek başıma

Gelir hafızama kan manzarama

Kadar iş koymuş bana bakma yaşa

Konuşur ağzı olan

Onlar gibi saçmalamam

Bir kere kapılma dalgalara

Seni zavallı algılara

Terkedip gitmişler al buna yak

Ulan bu dünya ne ayak

Ardına bakma kafayı kır

Çıkarsa rampa kalır hatır

Dokunma izi kalır

Beni sevmez yıllarım.

Hep soğuk Suratım

Kan dolu şarabım

Kaybettirir hırsların

Beni yok saymaz dumanım

7 24 bunalım

Bu bok geçer umarım

Ağrımasın bu başım

Ölelim ya kalalım

Bi sonuca varalım