Saman Jalili - Maabad

بیا شیطونو لعنت کن

که عشق من پناهت بود‌‌

مگه نه اینکه قلب من

یه روزی قبله گاهت بود

تو راهِب باشو من مجرم

باشه اصلا تو خوب من بد

تو که بانوی اینجایی

چرا میری از این معبد

هوات از شهر من رفته

منو بازم هوایی کن

عزیزه قلبه من باشو

بمون فرمانروایی کن

از عاقل بودنم خسته م

بزار ذهنم روانی شه

واسه پایان این تبعید

با کی باید تبانی شه

عبادت واسه برگشتت

توو این معبد هنوز بَر پاس

نیای بی حُرمتی میشه

مقدس بوده این احساس

خدایِ قلبِ تو بودم

کجا تو کعبه می سازی

چرا سنگه غرورت رو

به شیطونت نمی ندازی

هوات از شهر من رفته

منو بازم هوایی کن

عزیزه قلبه من باشو

بمون فرمانروایی کن

از عاقل بودنم خسته م

بزار ذهنم روانی شه

واسه پایان این تبعید

با کی باید تبانی شه