Uğur Ersöz - Hoşçakal 3

Kalemde dert birikti kağıtlarda ayrılıklar,

Bizimde saygımız var dilimde haykırışlar.

Yok ettim herşeyi bak elimde kalmamışlar

Bu belki son şarkım belkide son yalvarışlar.

Kırılan kalem artık eskisi gibi yazmaz,

Seni gördüğümde çok küçüktüm çok küçük bi yaşta.

Geriye dönemem artık dön dememde saçma

Beni gömdüğünde çok küçüktüm gözlerimde yaşla.

Şair artık öldü bileklerini kırdılar.

Ve mağlup oldu zamanla tarih oldu.

Zamanla tamir oldu aynalarda parçalanan duyguları

Canına kastı vardı yani şarkılar mı mani oldu?

(mani oldu) Cehennemin dibindeyim.

Yenildim öğrendim yenildikçe yenilmemeyi.

Elimde değil artık istesemde olmuyor be bilmiyorum

Sahi ne kadar oldu acaba unuttum be sevilmeyi.

Sen benim bu kağıtlarıma bulaşmış bi mürekkep.

Yataklarda aşkı kaybedince arama yürekte.

Ne ay ne güneşte biz aşkı gömdük artık

Beni öyle bırak git bu yerde ellerimde kürekle.

Bi şairin eceli ölüm değil yazamamak.

Bi başkasına yazmak mı? yazdıklarım sana kadar.

Artık küstüğüm bu aynamlada barıştım ve

İçimde sevgim yok kaldıysada bana kadar.

Hoşçakal bu şarkılar bıraktığım bi emanet.

Hoşçakal be sonsuza dek varsa hakkın helal et.

Hoşçakal ve gömdüğün bu kalbe dön bi selam et

Hoşçakal gülüm be beklemez bu canlı cenaze.

Hoşçakal ben adını bi daha kağıtlarıma yazmıycam.

Hoşçakal (hoşcakal) gidiyorum ben anlıycağın.

Hoşcakal bu vedalarımın tekrarı olmuycak

Hoşcakal be kadın yerin hiç bi zaman dolmuycak.

Yazıp çizip oynadığım perde kapanıyor,

Ve kabuk tuttu yaralarım bak artık öyle kanamıyor.

Ellerim yazamıyor bu kağıtlarıma yabancıyım

İlham perim ölmedide yaşamak için çabalıyor.

Anladım ki çekip giden geriye dönüp bakmıyor.

Çektiğim bu zulüm duygularımı katlıyor.

Ve bende yemin ettim adını bi daha yazmamaya

Artık Uğur fotoğrafını gördüğünde yakmıyor.

Gelip dönme diye final yazdı ellerim.

Ve çünkü dönersen geriye inanırım ben evvelim.

Bekledim gelmedin ve gelmediğin hergünümde

Ciğerlerime sen yerine biriktirdim sentetik.

Offf kabul ettim yenildim,

Ne kazandım ne kaybettim öyle meçhul yenilgi.

İnan sevindim hep mutlu dahi görünmene

Hayalini görmek için ciğerlerim delindi be.

Karanlık dünyama ışık verdi yıldızlar,

Artık iyileşti kadın bıçakladığın sırtımda.

İnan ki bilmiyorum nasıl çaldın kalbimide

Görseydi eminimki kıskanırdı hırsızlar.

Hoşcakal demekte gel demekten zormuş

Beni bıraktığı da yetmemiş mi yerime birini koymuş.

Bu hayat yormuş beni sen gidince farkettim

Yıllardır dönen dünya sen gülünce durmuş.