Dorm - Kayıp

Öldüm yar

Nasıl da güldün yar

Bu karanlığın içindeyim beni gel kurtar

Bu yangınlar

Nasıl dayandın yar

Yüzüme gülen dost dediğim onca alçak var

Kapım herkese kilitli artık dağımda duman var al

dostlarım eski bir tofaşta gezerken hayata atıldım yanıldılar

bak yanlış kumardalar dört yana savurdu kafamlar

gerçeği gör diye yaptım primci dediniz körmüş zavallılar

Rüyadan uyan bir bak nefes almak kadar da mutluluk ani ve zor

kansızı soğuktur alemin herkese yeter de gençliğim öfke ve kor

Leş dolu yol kimseye vermem derdimi sırtımda yüküm bir ton

Gönlümü çıkmaz sokakta bıraktım ama yine kader oynuyor bana çekip veto

Seninle ölüme gelenler nerdeler arkana bak

Yanlış yolumsa düzeltin gözlerim kan vede kendime yandım ana

Hayatta gülmek varsa da gerçek kendini gösterir tamam da yar

Yaramda kapanmayan farkım yok yine kesik bir kadavradan

Geçmişin elinde kayıp

Bu yolunda kan var güvenme dayı

Sofra da ekmek yiyenler

En kötü gününde birden kayıp

Gözünde kahırsa ölüm de yakın

Bu yolumda gidenler önümde sanır

Dönünce yolları işin biter

Bilemezsin ne olur gelir mi yarın

Aslında yollara bir alttan bak

Tribim ahmaklara gidip alçalmadan

Hani yazacak birileri kartal dan

Sigara balkonda oturup az yak lan

Yine tekim tekim dolmuyor cebim

Moruk öfkeni haracıma bağladım o kim

Kancık sevmiyor dimi

Paran olmasa sana yine bakmaz dimi lan