Yekta - Alıntılar Var

Kendimi kaybedip arıyorum hala

Aynı durakta

Aynı şehir ama ayrı suratlar aynı sevgi ama ayrı dudaklar

Bul kendini benden uzakta , seni senden çalmadım Asla

Ansızın giren sensin , yalanlarını yüzleşmeye sakla

İçerim ben sen dök kendini , ederiz masamıza eskiyi meze

Su gibiydin gerek kalmadı içimde yangını söndürdüm bile

Ne sandın ha ? Hala bekliyo muyum? Bilemiyorum ben

Yalvaramam lan yemişim saygıyı tutamam kendimi vuruyor dile

derinime atıyorum her şeyi ondan yazmak istegim en derininden

Kendimi toplayıp kalbimi çıkarıyorum yıllarım kalıyor keşkelerimden

gitmelerinden , özledim deyip aldatılıp geri dönmelerinden

Sinirli halim sert sözlerim iyidir ağlarken görmelerinden

Vurdum kendimi 19umda , terk -i diyarım çoktan huzurdan

Gülüyor şansım namlu ucundan , yangına gidiyorum gaz deposundan

Sağ çıkamazdım , gözleri gökyüzü matemi bahçem sensin kalıntılardan yüzünde en sevdiğim filmden Alıntılar var

Yok beklentim senden , biliyorsun umutlarım hep sürgün yemiş

Şair yazarım gitsin vefayı bilmeyen kalpten korkmam demiş

yoksaydın beni yokken dahi bi defa görsem varsayacaktım

Bu döngü böyle ben hep güvenip sana hep satıcaktın

Gel gidelim hadi topla valizini ateşli benimle yanacaksan

Güneşin doğmadım huzur da öyle sen yine bir gün doğacak san

Seni öldürme bir anlamı yok ki içimde her gün doğacaksan

Herkese senin gibi sahte lazım herkesi ben gibi sanacaksın

Arkada kaldı mazim , sahili yakıyorum adil değildi dünya

Uykumu çalıyorsun her seferinde kayıpta ilacım göremiyorum rüya

Herkes bizim için ölüyordu güya hayatı çaldı bu pempe yalanlar

Yaşlandırılan kalemimdi ne farkeder ben kalsam ayakta

Geçmişin yalan doğru söylediğin tek şey bitsin kelimendi

Kendimi vuracak gene kendim ben yeteri kadar lan çaba verdim

Beni geçtim dene kendine gelmeyi ben devam dedim ara verdin

Kafam güzeldi tuttuğun elimin beş parmağına da yara verdim