Hadi Pakzad - People

مردم اجزاء روحمو ارزون به تاراج میبرن

تو آخرین سال دنیا

سه روز خوشبختی می‌خرن

فقط تماشا می‌کنم

انگار برام هیچ مهم نیس

به تدریج تبدیل شدم به یک بیمار پست‌مدرنیسم

حس چیزایی که میگم تو هیچ جای صورتم نیس

حتا افکارم شبیه فِرِم‌های حرکتم نیست

تاثر مرمدمو با سر تایید می‌کنم

واکنش عاطفی اون‌ها رو تقلید می‌کنم

به باغ وحش باورم صبح‌ها گوشت خام می‌برم

برای برگشتن به شهر اسلحه و دام می‌خرم

مردم در پِیِ توسعه

و من افول می‌کنم

مردم چیزای بد می‌خوان و من قبول می‌کنم

تو رو اضافه می‌کنن به جشن قهرمانانه

شب ها تو رو خط میزنن از لیست‌های محرمانه

مردم نبوغ می‌خرن و احتکار می‌کنن

با ایده‌های تو ولی، مردمچه کار می‌کنن

برایِ منِ خوب از دور

هورا چه راحت می‌کشن

مردم تو رو نزدیک می‌خوان تا به کثافت بکشن

مردم تحمیل می‌کنن

هوا نیاز فوری نیست

مردم توجیه می‌کنن و میگن اینکه طوری نیست

برایِ منِ خوب از دور

هورا چه راحت می‌کشن

مردم تو رو نزدیک می‌خوان

تا به کثافت بکشن

مردم برای خودکشی یک ابتکار می‌کنن

با پیشگیری از زندگی

مردم چه کار می‌کنن

مردم نبوغ میخرن و احتکار می‌کنن

با ایده‌های تو ولی مردم چه کار می‌کنن

برایِ منِ خوب از دور

هورا چه راحت می‌کشن

مردم تو رو نزدیک می‌خوان تا به کثافت بکشن

حس چیزایی که میگم تو هیچ جای صورتم نیس

حتا افکارم شبیه فِرِم‌های حرکتم نیست

تاثر مرمدمو با سر تایید می‌کنم

واکنش عاطفی اونها رو تقلید می‌کنم

به باغ وحش باورم صبح‌ها گوشت خام می‌برم

برای برگشتن به شهر اسلحه و دام می‌خرم

مردم در پِیِ توسعه

و من افول می‌کنم

مردم چیزای بد می‌خوان و من ...

مردم نبوغ می‌خرن و احتکار می‌کنن

با ایده‌های تو ولی مردم چه کار می‌کنن

برایِ منِ خوب از دور

هورا چه راحت می‌کشن

مردم تو رو نزدیک می‌خوان تا به کثافت بکشن