Levent Batu - Tamirci Çırağı

Gönlüme bir ateş düştü, yanar ha yanar yanar

Ümit gönlümün ekmeği, umar ha, umar, umar

Elleri ak yumuk yumuk, oceli tırnakları

Nerelere gizlesin, şu avucum nasırları

O tomobili tamire geldi, dün bizim tamirhaneye

Görür görmez vurularak, başladım ben sevmeye

Ayağında uzun etek, dalga dalga saçları

Ustam seslendi uzaktan, oğlum al takımları

Ustam seslendi uzaktan, oğlum al takımları

Bir romanda, okumuştum, buna benzer bir şeyi

Çildi parlak kağıt kaplı, pahalı bir kitaptı

Ne olmuş nasıl olmuşsa? aşık olmuştu genç kız

Yine böyle bir durumda, tamirci çırağına

Ustama dedim ki bugün, giymeyim tulumları

Arkası puslu aynamda, taradım saçlarımı

Gelecekti bugün geri, arabayı almaya

O romandaki hayali, belki gerçek yapmaya

O romandaki hayali, belki gerçek yapmaya

Durdu zaman, durdu dünya, girdi içeri kapıcan

Durdu zaman, durdu dünya, girdi içeri kapıcan

Öylece bakakaldım, gözümü ayırmadan

Öylece bakakaldım, gözümü ayırmadan

Arabanın kapısını açtım, açtım girsin içeri

Arabanın kapısını, açtım girsin içeri

Kalktı hilal kaşları, sordu kim bu serseri

Kalktı hilal kaşları, sordu kim bu serseri

Çekti gitti arabayla, egzozuna boğuldum

Gözümde tomurcuk yaşlar, ağır ağır doğruldum

Ustam geldi sırtıma vurdu unut dedi romanları

İşçisin sen işçi kal, giy dedi tulumları

İşçisin sen işçi kal, giy dedi tulumları

İşçisin sen işçi kal, giy dedi tulumları

İşçisin sen işçi kal, giy dedi tulumları

İşçisin sen işçi kal, giy dedi tulumları

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal

İşçisin sen işçi kal