Hatef - Shahre Bi Del

دوباره آتش عشقم به سر زد

بیا ترسم قلم دستم بلرزد

تو را گفتم برو چندی دگر راه

که در این آسمان گم کرده ره ما

بیابم رنگی از رنگین کمانی

ببر زین جا مرا هر جا که دانی

نه جای من نه جای توست اینجا

که باید دست از دل شست اینجا

کجا عشقی تواند کرد منزل

به شهری که ندارد هیچکس دل

قلم تنها سفر کرد آخر آن شب

گریزان بود از جهل مرکب

فراخوان زورقش از بهر دیده

فراری شد قلم از شهر دیده

چنان می‌رفت که از بادش غباری

نماند آنجا به دشتی یادگاری

ز خون خود دادم قطره چند

که بنویسم برایش آخرین حرف

به اشک و زاری و با ناله و آه

شنیدم با خود می‌گفت در راه

ندارد هستی بی عشق رنگی

نوشت آن شب قلم بر تخته سنگی

اگر چه با دلی پر وهم می‌رفت

شنیدم سوی شهر قهر می‌رفت

نه جای من نه جای توست اینجا

که باید دست از دل شست اینجا

کجا عشقی تواند کرد منزل

به شهری که ندارد هیچکس دل