Hemsaye - Lacivert

Bir dünyayı kurunca aklımın ucunda

Hissedersin biliyorum, nedensiz hatırlayınca

Zamanın geçmediği hatır aralarında yol kenarlarında biriktik

Ah denizler çığlık atar dalgalarla martılar,

biz kıyılardan silindik

Yerindesin hala aynı caddeler

Aynı hayal şehri kurduğum

yıkıldığın.

Özlersen gel, bi kahve içeriz karşılıklı

Öylesine laflarız biraz senden biraz benden

Lacivert kazağından

Ayların sırasından

Örgü örgü düşen saçların

hayalime dolandı

Hayalime dolandığında yolların, kalır mıyım ?

Rüyalarım hala senin sen gelmedin.

Açıklama 38 -

keşke söylesen

bu kenti terketmek artık kolay değil.

kapıyı kapatıp çıkamıyorum içeriden

halbuki tersimiz düzümüzden dikişli

halbuki güneşliyiz

sen

gözümün önünde. arkasında

ışıklar...

anlıyoruz ki alakalı değil rölativiteyle ruh

anlıyoruz ki mevsim mayısa değebilir.

anlıyoruz ki prensesler de kalp sökebilir

onüç

her şey dönüştüyse kuma

yola hırkamı giyer çıkarım

taleb etmiyorum,

sırtımda taşıdığım gezegen

gözlerim kapanıyor fakat dönüyorum

etrafın;

bakışarı müşfik, bakışları kara

değiştiyse zaman, yatıştıysa acınız

müsaitseniz, kapınızı çalacağım

farkediyorum, çünkü dikkat ediyorum

her kağıda farklı imza atıyorsunuz.

farkediyor ve artırıyorum

müsait misiniz ? kapınızı çalacağım.

Misafir değilim.

lütfen beni ağırlama.

ihbarı idrak.

teessüf ederim! haber değeri yok bunların meşgul etmeyin.

sonra bir nota veriyorlar sesimiz kesiliyor.

bakışlarımız düşüyor.

arkamı dönüp bakmaya cesaret edince

okyanus, rüzgar, dalgalar...

bir dirseğim sıraya dayalı kalıyor.