BadClause - Tutma Ellerimi

[Bənd 1: BadClause]

Birinci "rədd ol" dedi, sonra "qal" dedi, qalmayacam

Sənli günlər gözəldir, amma yadıma salmayacam

Başqası qonaq olsa belə, sənin yerinə qoymayacam

Sevmişəm axmaq kimi, bağışla bir də olmayacaq

Çoxunu aldı sevgi, saxlamışam ağlın aznı

Balaca bir qıza görə gecə-gündüz nağıl yazdım

Aydan Günəş olmadı, səndən mənə yar olmazdı

Və sən heç düşünmədin ki, şair ürəyi ağrımazmı?

Әlləri bumbuzdur, amma qəlbinə od qalanır

Boş otaqda səsim gəzir, tüstü gedir, göz qaralır

Küllər sonranın işidir, sevgi sönsə, köz yaranır

Sən elə təbabətsən ki, zəhərlədin yüz yaramı

Çatıbdır dərdin obaya, gəlibdir əzab elə

Әhsən o yara ki, tək yanımda qala bilər

Mənə - “yaxşyam” – dedin, bəs gedirsən hara belə?

Qoyduğun o yerdə yoxamsa, haqqını halal elə...

[Nəqərat: Lakonik]

Tutma əllərimi, gecənin sonu

Bir yanan şam qədərdirmi dəyərim?

Gecən şərə, üzülmənə dəyməz ki

Həyatın şəri mənə gəldi

Tutma əllərimi, gecənin sonu

Bir yanan şam qədərdirmi dəyərim?

Gecən şərə, üzülmənə dəyməz ki

Həyatın şəri mənə gəldi

[Bənd 2: Lakonik]

İndi bütün sabahlar sənin, gəl də bütün olaq yenə

Sənə pəncərədən baxmaq istəyər könül və lakin

Ayaq səslərinə şahid olmadı bu küçə

Çətirin qırılsın, islan istəyərəm içdən-içə bu göz yaşımda

Dözərəm bir az sənə, ya ölümə, əgər az qalıbsa

Bu qədər tez dayanma, mənə gələn yol az qabaqda

Azdım aralığında kipriyinlə saçlarının

Azsın ayaqların, mənə varsın

Ya da ki, get, başqa birinə varacaqsan, görməyim

Onu da buraxmazsan inanıram, keçincə körpünü

Amma ki, sevməmişdim inan səni bir körpülük

İndi sən birinə yolsan, başqa birinə körpücük

Başqa sən tanıdım, getdi, həm də məni sevərkən

Eşqə səni tanıtdım utandı. Məni bilənlər, hələ də

“Bir qadınmı sənin canını alan?” - deyirlər

Bir qadındır yarama kül, yarama buz tutan mücəvhər...

[Nəqərat: Lakonik]

Tutma əllərimi, gecənin sonu

Bir yanan şam qədərdirmi dəyərim?

Gecən şərə, üzülmənə dəyməz ki

Həyatın şəri mənə gəldi

Tutma əllərimi, gecənin sonu

Bir yanan şam qədərdirmi dəyərim?

Gecən şərə, üzülmənə dəyməz ki

Həyatın şəri mənə gəldi