Herosina, Pishro, & Sinab - Vaghei

رفته رو مخم زندگی

دیگه خودم واسه خودم زنده نیست

تنها تو لحظات پر از تشنگی

خودم شدم واسه خودم جبرئیل

نمیشنوم باید بلند بم بگی

که اگه گل داری از هلند بم بدی

همش گرفتم از دورم دپرسی

حتی بره هام شدن حرفه ای

نمیزارن خوام ببره

هر چی که داشتمو دادم به همه

فقط میخوام سبک شم برم

بزا باز باد شلاقم بزنه

تا ابد الله ارباب منه

با اینکه جسمم از راه به دره

اگه بخواد میرن زخمام یه شبه

نمیزاره تو جهنم را بدنت

هر وقتم پاپند شدین

رسما درگیر و ماتم گریز

حتی اگه همو خوشحالم کنین،

روزگار حمله میکنه گاز انبری

تفهمیم شده کص خار الگوریتم

با توهم این چندیو سرخوشین

تا بخوریم هر شمشیرو از خودی

هرطوری دور میشی از دید مردمی

وقتی به هم تنیده به جهان وصلیم

با خراب کردنا، خراب کردیم

بهشت همینجاست دماش تنظیم

ولی هر کسی نمیبینه دراش مخفی

اون که نامحرمه بهش علامت نیست

توهم زدیم الان هستیم

اگه بیایونی بکن از سراب پرهیز

که خیلی زود میشه زمان نزدیک

اگه مردمم هماهنگیم،

دیگه رفتن فایده نداره

هرچی گشتم دنیا سرابه

خودتی و راهتی

عجیب ولی واقعی

سر شب شد دیگه

هوا تهران بد قفلیه

ترافیک سنگینه خسته ام کرده

یه پسر بچه اس عه گل میگه

گفت بده شیشه رو پایین

بهت میاد مایه تیله رو داری

بش گفتم آرزو داری

گفت حتی یادم نیست دیشبو دایی

این آدما سر به هواعن

نمیفهمن دنیا چه سخته برا من

جنبه ندارن قلبه از آهن

سهم من از دنیا دردسراشن

یهو قفل شد لباش

چش دوخت به ساعته رز گلد تراش

گفتم یه روز بودم لنگ یه جا خواب

خیابون بهم گفت مفت خور نباش

رسیدم به اینجا برزخ کشیدم

حتی یه ثانیه رم از دست نمیدم

میدونستم که سر افکنده میشن

آمادم تا روزای سخت تر ببینم

گفت منم میخوام مثلت باشم

از خیابونا پی استعفائم

گفتم تو این بازی بیرحم

ادامه دادن بوده استعدادم

دیگه رفتن فایده نداره

هرچی گشتم دنیا سرابه

خودتی و راهتی

عجیب ولی واقعی