Heliyom - Azam Nakha

ازم نخواه

بشم اونی که می‌خوان

ازم نخواه

داشته باشم به تو ایمان

ازم نخواه

محدود بشم من به ایران

بذار باشم یه انسان

با ایمان و تقوا

نرسیدیم به حق‌ّ ما

گریه‌ها چه شب‌ها کردم من تنهای تنها

ولی موندم با دردا

نخندید بازم که فردا

اون که با وجودش می‌گفت می‌خَوادم، نموندش

موندم با دروغش ولی مهم نیست تو روحش

آفتابم، غروبش قشنگه

با رنگ و نورش

میادش طلوعش بکنه چشماشو کورش

می‌خنده بازم یه روزی لب‌های بازم

امروزم ببازم آخرش

یه پره بازم

که میرم بسازم من

با آواز و سازم

بالاست آشیونم

ازم نخواه

بشم اونی که می‌خوان

ازم نخواه

داشته باشم به تو ایمان

ازم نخواه

محدود بشم من به ایران

بذار باشم یه انسان

بذار باشم یه انسان