0:00
0:00
Lyrics
ازم نخواه
بشم اونی که می‌خوان
ازم نخواه
داشته باشم به تو ایمان
ازم نخواه
محدود بشم من به ایران
بذار باشم یه انسان
با ایمان و تقوا
نرسیدیم به حق‌ّ ما
گریه‌ها چه شب‌ها کردم من تنهای تنها
ولی موندم با دردا
نخندید بازم که فردا
اون که با وجودش می‌گفت می‌خَوادم، نموندش
موندم با دروغش ولی مهم نیست تو روحش
آفتابم، غروبش قشنگه
با رنگ و نورش
میادش طلوعش بکنه چشماشو کورش
می‌خنده بازم یه روزی لب‌های بازم
امروزم ببازم آخرش
یه پره بازم
که میرم بسازم من
با آواز و سازم
بالاست آشیونم
ازم نخواه
بشم اونی که می‌خوان
ازم نخواه
داشته باشم به تو ایمان
ازم نخواه
محدود بشم من به ایران
بذار باشم یه انسان
بذار باشم یه انسان