Ahker - Mezat

kaç şiir yazıldı kaç kalem kırıldı? şairim

ben damarlarımla mürekkebine dahilim

göz kapaklarımı açtığımda siyah nokta

şahidimdir kederlenip gördüğümde ahiri

bi'mektup hırpalandı ellerinde cahilin

her satırda anlatırdı unutmuşken sahibi

her kitapta itinayla kurutmuştu oysaki

gülleri çiçekleri sanki anıymış gibi

beyitleri ilham perisinin bir öfkesiydi

bu kadar zarar gören kendi değil iç sesiydi

içinde iki köpek yaşar birisi kötü birisi iyi

bilmiyordu hangisini fazla beslediğini

ihtimaller dahilinde kibrin ölmeliydi

ben ise şahit olup öldüğünü görmeliydim

umudu baki olur karanlığı görmeyenin

karanlıkta şair oldum ışıkları sönmeyen'im

v2

yalnızlığa terkedilmiş unutmuştu tarihi

bulduğumda henüz dönmemişti talihi

zordu tarifi farketmiyor halini

umut saklar ceplerinde hatırlar ahvalini

elleriyle itti kazandığını diliyle

kan tükürdü sokaklara şaşkın ifadesiyle

boşaltsa ceplerini kaybettiği gelir

olsa da konuşsa ah şu rüyaların dili

sayfalar karardı sildi silgisiyle

döndü baktı kağıtlarına bütün sevgisiyle

iç geçirdi sigara yaktı

söndürdü attı kitap yazmasını bitirdiğinde

gözlerimle gördüm konuştuğunu kalemle

sanki dinliyordu onu yazdı metinlerinde

ruhu aynı karakteri sence neden farklı

sonra kızdı kalemi kırdı pencereden attı