Sina Hejazi - Tekrar

وقتی داشت میرفت اون آروم بود

هوا خیس نم نم بارون بود

آخرش همیشه قصه ها نمیشه

نمیرفت مگه قانون بود ؟

این خونه پره خاطراته

خونه خالی از صداته

قرص خواب میخورم

گیج و تاب میخورم

خوابیدن یه راهه نجاته

گریزون ز مردم شدم

عشق دست چندم شدم ؟

اینجا خونه ی من نیست

من تو اتاقم گم شدم

روزی صد بار مگه میشه مرد

خاطراتو نشست دوره کرد

اون که از اول و آخرش

درده از هر طرف درده درد

منظومه ی چشماتو

اون جنگل موهاتو

سجاده ی دستاتو

از خونه ی من ببر

کویر لوت حرفاتو

این خالی ترین جاتو

خاطراتو خاطراتو

از خونه ی من ببر

یه وقتایی مثه دیوونه ها سر میز دوتا بشقاب میذارم

نصفه غذامو ول میکنم جاش قرص اعصاب میذارم

تو این خونه لعنتی یه نفره کم میارم

گوشیمو برمیدارم و شب یه عالم آدم میارم

شلوغ میشه دور و برم همه میریزن رو سرم

تازه توی شلوغیا به تنهاییم پی میبرم

گیییییییجه سرم گیییییییجه سرم

منظومه ی چشماتو

اون جنگل موهاتو

سجاده ی دستاتو

از خونه ی من ببر

کویر لوت حرفاتو

این خالی ترین جاتو

خاطراتو خاطراتو

از خونه ی من ببر