Kamran & Hooman - Hasoodi

من به گل های پیرهنت

زنجیر دور گردنت

به عطری که می زنیو

می پیچه تو شهر تنت

به عکس جلد دفترت

به طرح اون انگشترت

حتی به فکری که میاد

بعضی شبا توی سرت

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

من به زمین، من به هوا

به ماه، به اون ستاره ها

به کوچه و خیابونا

که با توئن بعضی شبا

به مقصدی که رسیدی

به هر کی توی راه دیدی

به اون که یک دفعه ازش

آدرسی، چیزی پرسیدی

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

من به تموم آدما

که بت میگن تو، نه شما

به اونی که خالقته

حتی به دستای خدا

به هر کی از راه اومده

حرفای رویایی زده

به اونی که فکر می کنه

داشتنتو خوب بلده

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه

حسودیم میشه، حسودیم میشه