Kubilay Karça - Uzak

Zor günler geçmek bilmez

Uzak bana uzak mutluluklar

Delirmek üzereyim burada

Herkesten uzakta

Denedim defalarca kez

Kaçmak istedim de hep

Bi hastalık gibi bulaştı

Gitmedi bi türlü be

Yanarım gecelerinde

Dalıp iç çekişlerinde

Sebebi sormaksızın

Kaybolup gidişlerinde

Anlamak istemedikçe

Anlattım boş yere

İyi biriyim ben dedikçe

Suçlu oldum yine

Hep karanlığıma döndüm

Yaşadım içten içe

Yaşamak denirse

Özledim der ya bazen insan

Zorda olsa sorunda olsa

Üstüne gelir ya dört duvar

Sıkışır da kaçamaz ya

Zor günler geçmek bilmez

Uzak bana uzak mutluluklar

Delirmek üzereyim burda

Herkesten uzakta

Sebebin olmasın bi kez

Aramak için be yeter

Kaç kere yalvarmalıyım

Kullanmayın beni diye

Yalanlar hep tuzak bana

Gündüzler hep uzak bana

Korkakça tavırlarla

Dokunmayın n’olur bana

Sağımı solumu göremez oldum

Kendi kafama sıktım durdum

Kaçacak bi yerim kalmayınca

Bende teslim oldum

Savaşamazsın Kubilay anla

Onların silahı var

Baş edemezsin hiçbiriyle

Onların günahı var

Özledim der ya bazen insan

Zorda olsa sorunda olsa

Üstüne gelir ya dört duvar

Sıkışır da kaçamaz ya

Zor günler geçmek bilmez

Uzak bana uzak mutluluklar

Delirmek üzereyim burada

Herkesten uzakta