Laros - Qadın

Salam ey sözləriylə bir şairi məhv edən qadın

Salam ey həyatımı Ahuzarə qərq edən qadın

Salam ey xəyallarımı əlvidayla dəfn edən qadın

hər gecələr yuxuma gəlib ağladan qadın

Səni mən çox sevdim şeir kimi qəzəl kimi

Səni mən çox sevdim xəstə həyatı sevən kimi

Heç vaxt düşünməzdim tərk edib gedərsən məni

Çünki mən özüm kimi vəfalı bilirdim səni

Günəşi utandırırsan inan ki bir gülüşünlə

O gülüş Allahdan sənə verilən bir hədiyyə

Olmadı başqalıryla dəymədi getməyinə

Sənə çox mən yaraşırdım soyadıma adın birdə

Sözlərim ağır gələr qulağlarına üzər səni

Məniydim hər an yanında əllərini tutan sənin

Bir vaxt xəyallar qurub evlənəy deyən qadın

İndiysə başqa evdə özgə ocağa olur gəlin

Nəqarət

Gəlməni istəmirəm sənin

Artıq Sən oldun özgənin x2

(Mənim ola bilmədin)

2'ci hissə

Bilmirəm ki kiminləsən və hardasan indi qadın

Gör nə qədər şeir yazdım heç birinidə anlamadın

Deyirdin ölənə qədər əllərini buraxmaram

Bəs niyə biz görüşmürük 3 ildi anlamdım!

Ağacdan bezəndə yarpaq edərdi küləyi bəhanə

Gəlişin edər mi xoşbəxt, gedişin qəlbi xərabə

Yoxmu bir çarə, qalmışam indi biçarə

Yazdığım hər misra edərdi yarı ifadə

Hər sətirdə sən varsan amma adını çəkmirəm sənin

Bilirəm deyilsən mənim olmusan artıq özgənin

Sadəcə yazmağımla birşeyi anladıram ki,

Yenidən sevmək üçün qəlbimdə yoxdu taqətim

Bəlkədə üzülərsən deyərəsn nələr çəkmisən

Narahat olma mənim çün artıq mən öyrəşmişəm

Səndən tək istəyim var nə vaxtsa qarşıma çıxsan

Gedərkən apardığın gəncliyimi verərmisən?