Hamid Hiraad - Akhar Namandi

آرامِ جان از عشقمان چیزی نمانده

دوریِ تو جانِ مرا به لب رسانده

بی آشیان از غمِ تو ویرانم

در این هوا، بغضی پُر از تکرارم

در این هوا، بغضی پُر از تکرارم

آرامِ جانم میرود ، از سینه جانم میبرد

آتش و خاکستر شدم، آخر نماندی

باران عذابم میدهد، دریا عذابم میدهد

از ماه تنها تر شدم، آخر نماندی

آرامِ جانم میرود، از سینه جانم میبرد

آتش و خاکستر شدم، آخر نماندی

باران عذابم میدهد، دریا عذابم میدهد

از ماه تنها تر شدم، آخر نماندی

آخر همان شد که نباید میشد، آه

آخر همان رفت که نباید میرفت

بی آشیان از غمِ تو ویرانم

در این هوا، بغضی پُر از تکرارم

در این هوا، بغضی پُر از تکرارم

آرامِ جانم میرود، از سینه جانم میبرد

آتش و خاکستر شدم، آخر نماندی

باران عذابم میدهد، دریا عذابم میدهد

از ماه تنها تر شدم، آخر نماندی

آرامِ جانم میرود، از سینه جانم میبرد

آتش و خاکستر شدم، آخر نماندی

باران عذابم میدهد، دریا عذابم میدهد

از ماه تنها تر شدم، آخر نماندی