Hamed Homayoun - Naa Refigh

من که درداتو بغل کردم برات

دستمو تا ته عسل کردم برات

من که بارونی شدم دورو برت

اما خورشیدو گرفتم رو سرت

ای دلیل گریه ی رو گونه هام

رفتی بالا اما از رو شونه هام

فکر میکردم مثل جون بودم برات

اما نه من نردبون بودم برات

من کنار هیشکی دردم کم نشد

من رفیقامم عوض کردم نشد

همه یه جوری نشون دادن بدن

اونا که دورم بودن دورم زدن

من کنار هیشکی دردم کم نشد

من رفیقامم عوض کردم نشد

همه یه جوری نشون دادن بدن

اونا که دورم بودن دورم زدن

من که یه عمره صدامو می خورم

چوب خوبی کردنامو می خورم

من بمیرم خونه من پاته برو

این جهان دار مکافاته برو

من درت آوردم از غم یادته

من بزرگت کردم عشقم یادته

قلب من به بودن تو شک نداشت

بشکنه این دست که نمک نداشت

من کنار هیشکی دردم کم نشد

من رفیقامم عوض کردم نشد

همه یه جوری نشون دادن بدن

اونا که دورم بودن دورم زدن

من کنار هیشکی دردم کم نشد

من رفیقامم عوض کردم نشد

همه یه جوری نشون دادن بدن

اونا که دورم بودن دورم زدن