Hayedeh - Padeshahe Khooban

زاهد ظاهرپرست زاهد ظاهرپرست

از حال ما آگاه نیست

در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست

بر در میخانه رفتن بر در میخانه رفتن

کار یکرنگان بود

خودفروشان را به کوی می فروشان راه نیست

راه نیست

بنده پیر خراباتم که لطفش دایم است

ورنه لطف شیخ و زاهد ورنه لطف شیخ و زاهد

گاه هست و گاه نیست

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد

کز دست بخواهد شد پایان شکیبایی

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

دایم گل این بستان شاداب نمیماند

دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

ساقی چمن و گل را بی روی تو رنگی نیست

شمشاد خرامان گل تا باغ بیارایی

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

ای درد تو هم درمان در بستر بیماری

ای یاد تو هم مونس در گوشه تنهایی

در دایره قسمت ما نقطه پرگاریم

لطف آنچه تو اندیشی

حکم آنچه تو فرمایی

حافظ شب هجران شد

بوی خوش وصل آمد

شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی