Hossein Gorjifar - Manzareh

دلم میخواد یه منظره

پر از ستاره روبروم

برم تو پیله خودم

پروانه بشم رو سقف آسمون

تماشا کنم یه تَنه

دور شم از هرچی آدمه

بدون فکرو خیال اَصن

بدون حتی حرفو هم همه

جایی که منفی نی مودِت

عین کتاب شه سکوتت

نشکنه حتی یه کوهَم

شیشه بغضی که سنِ یه کوهه

دریا بشم،خیره به ساحل

باشه چشم خیره به هرچی که بودو گذشت

نَسخِ یه تصویر تازه بشم

نمیخوام هرچی نداره معنی

نمیخوام هرچی مَدارِ من می

نمونه هرچی که واسه من نی

نه نه نمیخوام،نه نه نمیخوام

نمیخوام هرچی نداره معنی

نمیخوام هرچی مَدارِ من می

نمونه هرچی که واسه من نی

نه نه نمیخوام،نه نه نمیخوام

ندارم دیگه حوصلشو

واسه آروم کردن تو من عوض شم

نمیخوام نمیخوام نمیخوام دیگه

لحظه هام اینجوری ساده هدر شن

برم اونجا که هیشکی نی پیِ دردت

دنبال سوژه نی توی حرفت

اونجا که خورشید نمیخوابه

نمیزاره هیچوقت بشه سردِت

حس میکنم پٌرِ دَرم ،پرافتادنم ولی شروع کردم

تو مٌخم فرو کردم

بردنو باختم،طلوع کردم

روبروت پٌرِ جادَست پٌرِ پیچه

تو نباز هرچند رٌخ کیشِ

خودتو از هیچ مرگی نترسون

بگو میشه

نمیخوام هرچی نداره معنی

نمیخوام هرچی مَدارِ من می

نمونه هرچی که واسه من نی

نه نه نمیخوام،نه نه نمیخوام

نمیخوام هرچی نداره معنی

نمیخوام هرچی مَدارِ من می

نمونه هرچی که واسه من نی

نه نه نمیخوام،نه نه نمیخوام