Ayten Rasul - Felaket

Güneşi gülüşüne nasıl sığdırdın?

Döndürür kalbimi çöle

Gözünden akan yağmurlar

Döndürür çölleri sele

Saçına kopan fırtınalar

Eserken ruhumda hâlâ

Dediler: "Bu kız neymiş?"

Dedim: "Felaket, felaket!"

Felaket

Bu kız bi' afet, bi' afet

Gözün gözüme değse

Kopar kıyamet kıyamet

Yarattın dünyamda zelzele

Hâlâ sallanır bu hergele

Kaybettim kalbimi ben yine

Ah felaket, felaket

Bombalar yağar bu şehre seviştiğimizde

Darbeler vurur ruhuma

Seni düşünüp her içtiğimde maddeler

Susarım sana, konuşamam açım, susarım sana

Seni bana, beni sana hiç anlatamadım çok

Fırtınaların koptu, dalgaların boğdu

Yalanlarım çoğaldı

Yarınlarım lavlarının en altında kaldı

Hiddetinin şimşeği tüm şiddetiyle çarptı

Ne özleminin yüceliği uçurumdan farklı

Ne yüzde biri kadar cehennemin sana rahat

Evim, çatım, pencerem, kapım, şu başımdan uçtu

Gök yere düştü, sıyrıldı sıtkı

Fena, fena pek

Hem aşk, hem lanet

Her an devam hep

Bela ve zahmet

Felaket

Bu kız bi' afet, bi' afet

Gözün gözüme değse

Kopar kıyamet, kıyamet

Yarattın dünyamda zelzele

Hâlâ sallanır bu hergele

Kaybettim kalbimi ben yine

Ah felaket, felaket