Hamed Fard - Hezar Toman

تا تهِ آهنگو گوش بده ، کنار تو نرو

تا بگم بهت داستان هزار تومنو

هزاری ای که باید بابتش جون هدیه کنی

هزاری ای که نباشه باید خون گریه کنی

خون گریه کنی وقتی کرده خسته ات زمونه

وقتی از خدا میخوای گرسنه بچه ات نمونه

وقتی زنت تو جوونی داره حس یه پیرزن

وقتی که از بی پولیه مثل یه بیوه زن

مثل بیوه ای که نداشت قرص اعصاب سرشو

واسه خرید اون قرص فروخت اعضای تنشو

این جمله رو میگم و بکن کلیه شو مرور

اون زن از سر بیچارگی کلیه شو فروخت

و دختر بی خونه ای که دربست پا میده

سر هزاری کثیف با هر کس خوابیده

و خونواده ای که اونو از قصد نادیده

گرفتنش و اونم خسته اس از بس نالیده

اون دختر قربانی مردای کذایی شد

اون دختر بازیچه ی دستای کسایی شد

که آبروی ایرانو از تو ریشه کندن

سر هزاری خون مردمو تو شیشه کردن

بوی هزاری سمتشون میاد از دم بی هوش ان

پاش که باشه خدا و پیغمبر کیلو چند

اینا خون مردمو از رو قسم چشیدن

سر هزاری خدا هم به قسم کشیدن

داری منو میبینی که از زمونه بیزارم

با وجود خستگی و با زبون بی حالم

قلم بر میدارم می نویسم شبونه بیدارم

و کاغد خط خطیه از درون بیمارم

بهم تهمت میزنن میگنن شرور دیوانه ام

میگن با این حرفام زیاد دووم نمیارم

ولی مهم نیست چون من جوون ایرانم

آره مهم اینه که من جوون ایرانم

اینا عقده ی درونه که به سبک شعر میشه

عقده ای که در کنار تو دردِ دل میشه

منم نمیدونم زمونه چی سرم میاره

فقط میدونم یه قدم جلوترم دیواره

چه کسا به راحتی شدن مسئول بخشی

چه کسا یادی کردن از مسعود شصتچی

که وجودشون هنوزم هست کامل آشنا

رییس سوخت میشه مدیرعامل باشگاه

چه کسا معتادن و توی کابوسشون گیرن

خونه ی غریبه ها رو با ناموسشون میرن

نعشه که شدن خیره پای سریال میشینن و

ارزش ناموسو تو دود تریاک میبینن

اینا نصیحت نیست توهین به پیرها نباشه

بدون برگ هزاری توی جیب ها نباشه

اون که طلبی داره طلبشم رفع نمیشه

اون که بدهی داره جسدشم دفن نمیشه

خدا خاک پاتم تویی که بزرگترینی

خدا آیا دیدی مردمی که بخور نمیری

میاوردن یه نون حلال کمی بدست

افرادی که بودن تو فولاد غدیر یزد

کوره ترکید و اومد مذاب رو سرشون

داشتن فریاد میزدن که ذغال شد تنشون

بگو رسمش اینه بچه ها کز داده باشن

یه گوشه ای فکر پدر جزغاله باشن

بهم میگی حامد انقدر به خدا حرف نزن

بهت میگم که بدون به اون خداوند قسم

که این راه یه روز حسابی ندامت میده

تو کشور سر هزاری جنایت میشه

بهم میگی بی خیال تو که درسته راهت

بهت میگم حامدم جز گرسنه ها

این فقره که دردش به نوعی دورشه

اونم مثل همه هشتش گرو نُه شه