Hamed Fard - Bani Adam

ورس 1

هیس

هیس ، سکوتُ حس کن آدم

بیا همه دغدغه تو بسپر پا من بیا

هیس سکوتُ حس کن با من

هی آدم سعی کن دوستاتو نصف دک کنی

پشتت صفحه میچینن همین که اسم در کنی

دوست دشمن دشمنته که وای به روزی

که با دشمنت دوست بشه و تو آی بسوزی

فک کن دشمن دشمن من که میشد دوستم

حالا با دشمن من دوسته میزنن بیخود پوزخند

اینا همونان که وقتی میان دورت هار میشن

هه بیخیال بگو فیلم لورل هاردی چند

این آدمای جدید دارن عادتای بدی

دیگه هیچ جوره نمیشه مانور داد رو باورهای قدیم

میگفتن هرکی بامش بیش برفش بیشتر

اشتباهه هرکی دامش بیش صرفش بیشتر

میگفتن بنی آدم اعضای یکدیگرن

اعضای یکدیگر فعلاً اعضای یک میدرن

میگفتن کوه به کوه نمیرسه ولی آدم

غذای یکدیگرن همون بنی آدم

آره میگفتن که مار حالش با پونه بد میشه

تا برمیگرده پونه در لونه سبز میشه

اما بنی آدما سر خون ِ هم بیدارن

اگه پول توش باشه حتی پونه هم میکارن

کروس

آدم باش همیشه با خدا آزاد

نرو به ناکجا آباد

نرو تا خدا با ماست

آدم باش نرو به نا کجا آباد

آدم باش همیشه با خدا آزاد

نرو به ناکجا آباد

نرو تا خدا با ماست

آدم باش نرو به نا کجا آباد

ورس 2

وقتی هستی میگن رو جفت چشامی به علی

ولی وقتی مُردی میگن بریم تا شامی بزنیم

بدون که چو عضوی به درد آورد روزگار

آری دگر عضوها میکنن تو شادی سپری

یه وقتایی هست که زمونه بد ذات میشه

حاکمی تکت زیر حکم سرباز میره

منتظری تک دل بیاد تکشو ببری

ولی تا دل هست افکارت بر باد میره

وقتی سالمی نیستم وقتی دورتم بیماری

تا به خودت بیای میبینی از خودتم بیزاری

صدامو میشنوی همیشه از قول من میاری

هستم حتی اگه بکشن دور من دیواری

مرد باش تا که داشته باشی پایانی داش

حتی اگه سرطان گرفتی پاشایی باش

و بیا تنهایی بسه ، کمی با هم بتازیم

همه یکی باشیم تا بنی آدم بسازیم

خنجر نزنیم به کسی از پشت به همنوعی

خسته نشدیم از اینهمه پشت سر گویی؟

آدم بوده تا میبرده از رشد من بویی

مینشست پشت سر ما میداد فحش به من گویی

دیگه بسه جناب بنی آدم

موضع تو مشخص کن جناح منی یا نه

من واسه آریایی بودن از غرور پُرم

من فریادها میزنم در سکوت ِ خودم

کروس

آدم باش همیشه با خدا آزاد

نرو به ناکجا آباد

نرو تا خدا با ماست

آدم باش نرو به نا کجا آباد