Mahzuni Şerif - Bırak Beni Konuşayım

Bende Bir İnsan Oğluyum

Bırak Beni Konuşayım

Bir Başım Bir Beynim Vardır

Bırak Beni Konuşayım

Düşüneyim, Danışayım

Beni Öldürüp Ağlama

Böyle Bulanıp Çağlama

Yazık Kolumu Bağlama

Bırak Beni Konuşayım

Düşüneyim, Danışayım

Senin Dilin Benim Dilim

Yakışmaz İnsana Zulüm

İnsanım Hayvan Değilim

Bırak Beni Konuşayım

Konuştukça Düşüneyim

Ya Sen Niçin Düşünürsün

Düşündükçe Boşanırsın

Halk Demeye Üşenirsin

Bırak Beni Konuşayım

Hep Gerçeğe Ulaşayım

Düşünen Cahil Olamaz

Cahil Kendini Bilemez

Can Gider Fikir Ölmez

Bırak Beni Konuşayım

Cahilliği Biz Yenelim

Mahzuni Halk İçin Ölsün

Ben Giderim Dostlar Kalsın

Koltuk Saray Sizin Olsun

Bırak Beni Konuşayım

İnsan Gibi Yaşayayım

Yaşadıkça Düşüneyim.