Fedi - Khodahafez

‏ما نسل خداحافظیای بد موقع بودیم

‏بدرقه‌های بی‌برگشت

‏خداحافظ عزیزم

‏تورو محکم بغلت کردم

‏می‌دونستم که این آخریشه

‏شاید هیچ‌وقت نبینم

‏دیگه تورو تا همیشه

‏تورو محکم فشارت دادم تو سینم، گل من

‏این‌همه غصه دیگه تو دل من جا نمی‌شه

‏به خدایی تورو می‌سپارم که شک دارم بهش

‏یه نفر این‌ور دنیا تنگ می‌شه واست دلش

‏من و تو توی جهنم جنگیدیم با سرنوشت

‏برو، دیدار من و تو یه روزی شاید بهشت

‏خداحافظ گل پژمرده‌ی باغ دل من

‏خداحافظ، برو که بمونه داغت به دلم

‏خداحافظ، آخرین دلخوشیِ دنیای من

‏نمی‌خوام حتی یه لحظه می‌بودی تو جای من

‏تو بری کوچه خیابون رو به من کی بده یاد؟

‏تو بری بوسه تو بارون رو به من کی بده یاد؟

‏یاد من باش وقتی شد به آسمون خیره چشات

‏رفتنت حداقل یکیمونو می‌ده نجات

‏تیکه‌های قلب ویرونم مثل شیشه تو پات

‏گل پرپر شده‌ی آرزومون می‌ره تو باد

‏من می‌مونم چندتا عکس از تو با موهای کوتات

‏من می‌مونم، خاطره‌هات، خاطره‌هات، خاطره‌هات

‏خاطره‌هات

‏خاطره‌هات

‏من و تو توی جهنم جنگیدیم با سرنوشت

‏برو، دیدار من و تو یه روزی شاید بهشت

‏به خدایی تورو می‌سپارم که شک دارم بهش

‏یه نفر این‌ور دنیا تنگ می‌شه واست دلش

‏من و تو توی جهنم جنگیدیم با سرنوشت

‏برو، دیدار من و تو یه روزی شاید بهشت

‏می‌دونی آرزومه

‏که بازم ببینمت تو همین اتاق خونه

‏ولی خب عشق با خودخواهی فرقش توی اینه

‏که بذارم بری واسه دیدن حال خوبت

‏زدم همه زورمو، زدی همه زورتو، نشد

‏حالا باس ببندم چمدونتو

‏تنها باریه که بپرسی: خیلی ناراحتی؟

‏نمی‌تونم بگم نه به جون تو

‏مثل یه بچه تو بغل یه مادر

‏تورو محکم بغل کردم، دفعه آخر

‏قول دادی یادم باشی آخرای آذر

‏بسته شد رو آخرین نگاه‌های ما در

‏عجب یکشنبه‌ی غم‌انگیزی

‏به خودم میام، می‌بینم نمونده ازم چیزی

‏می‌زنم دست‌وپا لای اون‌همه خاطره‌ها

‏تهش هم، ته شب، پای چشمام فقط خیسی

‏به خدایی تورو می‌سپارم که شک دارم بهش

‏یه نفر این‌ور دنیا تنگ می‌شه واست دلش

‏من و تو توی جهنم جنگیدیم با سرنوشت

‏برو، دیدار من و تو یه روزی شاید بهشت

‏به خدایی تورو می‌سپارم که شک دارم بهش

‏یه نفر این‌ور دنیا تنگ می‌شه واست دلش

‏من و تو توی جهنم جنگیدیم با سرنوشت

‏برو، دیدار من و تو یه روزی شاید بهش