Ahmet Kaya - Ayrılığın Hediyesi (8D)

Şimdi saat sensizliğin ertesi

Yıldız dolmuş gökyüzü ay-aydın

Avutulmuş çocuklar çoktan sustu

Bir ben kaldım tenhasında gecenin

Avutulmamış ben...

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim

Ki bu yaşlar

Utangaç boynunun kolyesi olsun

Bu da benden sana

Ayrılığın hediyesi olsun...

Soytarılık etmeden güldürebilmek seni

Ekmek çalmadan doyurabilmek

Ve haksızlık etmeden doğan güneşe

Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi

Mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun...

Şimdi iyi niyetlerimi

Bir bir yargılayıp asıyorum

Bu son olsun be. bu son olsun!

Buda benim sana

Ayrılırken hediyem olsun!

Şimdi saat yokluğunun belası

Sensiz gelen sabaha günaydın!.

İşi-gücü olanlar çoktan gitti

Bir ben kaldım voltasında gecenin

Hiç uyumamış ben...

Şimdi gözlerime

Aglamayi öğrettim

Ki bu yaslar

Utangac boynunun kolyesi olsun

Bu da benim sana

Ayrilirken hediyem olsun.

Kafamı duvara vurmadan

Tanıyabilmek seni

Beyninin içindekileri anlayabilmek

Ve yitirmeden, yüzündeki anlık tebessümü

Bütün saatleri öylece dondurabilmek için

Çıldırasıya paraladım kendimi

Lanet olsun!

Artık sigarayı üç pakete çıkardım günde

Olsun be! ne olacaksa olsun!

Bu da benim sana

Ayrılırken hediyem olsun!