İbrahim Erkol - Dudaklarını Öperken

Sarılmalıyız bence sonbaharın öncesinde

Hey kuşlar eksik olmayın hiç penceremizden

Ve bir yağmurun ertesinde

Dudaklarını öperken gökkuşağı bahçemiz

Aşk yolunu kaybetmiş bir denizde

Kırılan umutlarını bulamamış kerterizle

Ve sen ufuklarına sürüklenmiş dengesizce

Yenik düşmüş teknesi yerle bir olmuş

Nakarat:

Yüz tutar mı yalnızlık bir gün çürümeye

Bir gün veda eder miyim yalnız üşümeye

Umudum kırılmadan dönersin diye

Bekledim ki kavuşmaya bir fırsatım olsun

Sustum ne var ne yoksa içimden gelecek

Sonum aydınlık elbet yağmur dinecek

Bana uzak kal kokun tenime sinecek

Gökkuşağını yalnız çocuklar mı sevecek

Sen yarım kalan yanımsın benim

Ağlasam gözyaşımı siler misin

Benim gibi sende diler misin

Başıma tac ettiğim sol yanıma iner misin