Volkan Konak - Kadınım

Volkan Konak - Kadınım Sözleri

Bana memleket bana su bana tat bana uyku bana rüzgar gibi gelen sevgilim

Gülüşünü küçük bir çocuktan alan

Yastıkta başının bıraktığı ize kurban olduğum

Eser durursun hafızamda ve orada hiçbir şey yok senden önceme ve sana ait olmayan

Son hayalim

Ne güzel şey seni sevmek

Elleri küçük sevgilim ne güzel şey seni hatırlamak

Etimde soğuk kara saplı bir bıçak gibi değil

Hasret ateşiyle dövülmüş sımsıcak bir demir gibi

Ne güzel şey düşünmek seni

Bunca kalabalıkta ve bunca yorgunluklarımın içinde

Son hasretim

Sana olan hudutsuz sevdamı

Manolya kokulu başını kollarımın arasına alıp

Senin o memleket gözlerine saatlerce bakmalıyım ki anlatabileyim

Senin yanı başında ve şefkat dolu göğsünde uyumalıyım

Çünkü ben senin her yanı çiçek açmış yemişlerle dolu fidana benzeyen güzel yüzüne hasret yaşayamam

Son sözüm

Keşke bu gece bir gelincik çiçeği takabilseydim yakana Karadeniz'in bahçelerinden

En güzel bestelerimi yalnız sana söyleyebilseydim bu gece

Mehtap uyanmadan güne merhaba diyebilseydim

Okyanus kalbinde bir yelkenli gibi sarhoş olup sahillere vurabilseydim

Açmaya duran gülüm

İşitiyor musun beni

Ustanın deyimiyle şu kainat denen nesnenin içinde

En çok sevdiğim yürek üzerine en çok titrediğim insan kalbi Senin göğsünün içine takılı olanıdır