Nesrin Sipahi - Agora Meyhanesi/Benim de Canım Var

sana bu satırları

bir sonbahar gecesinin

felç olmuş köşesinden yazıyorum.

beş yüz mumluk ampüllerin karanlığında

saatlerdir, boş olan kadehlere

şarkılarını dolduruyorum.

tabağımdaki her zeytin tanesine

simsiyah bakışlarını koyuyorum.

ve, kaldırıp kadehimi

bu rezilcesine yaşamaların şerefine içiyorum...

burada yaşanır aşkların en madarası

ve en şahanesi.

burada saçların her teline bir galon içilir

gözlerin her rengine bir şarkı seçilir,

sen bu sekiz köşeli meyhaneyi bilmezsin

bu sekiz köşeli meyhane seni bilir

burası agora meyhanesi

burası arzularını yitirmiş insanların dünyası

şimdi içimde sokak fenerlerinin yalnızlığı

boşalan ellerimde kahreden bir hafiflik

bu akşam umutlarımı meze yapıp içiyorsam

elimde değil,

bu da bir nevi namuslu serserilik.

dışarıda hafiften bir yağmur var.

bu gece benim gecem

kadehlerde alaim-i semaların raks ettiği,

gönlümde bütün dertlerin hora teptiği gece bu

camlara vuran her damlada

seni hatırlıyorum

ve sana susuzluğumu...

birazdan plaklarda şarkılar susar,

kadehler boşalır,

umutlar tükenir,

mezeler biter

biraz sonra,

bir mavi ay doğar bu sarhoş şehrin üstünde

birazdan bu yağmur da diner.

sen bakma benim delice efkârlandığıma,

mendilimdeki kızıl lekeye de boşver

yarın gelir çamaşırcı kadın

her şeyden habersiz onu da yıkar,

sen mes'ut ol yeter ki,

ben olmasam ne çıkar.

dedim ya

burası agora meyhanesi

bir tek iyiliğin bütün kötülüklere

meydan okuduğu yer

burası agora meyhanesi

burası kan tüküren mes'ut insanların dünyası.