Volkan Konak - Karıma Mektup

Birtanem;

birtanem son mektubunda başım sızlıyor

yüreğim sersem diyorsun

seni asarlarsa seni kaybedersem diyorsun yaşayamam

yaşarsın karıcığım yaşarsın

kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda

yaşarsın kalbimin kızıl saçlı bacısı

en fazla bir yıl sürer yirminci asırlılarda ölüm acısı...

ölüm bir ipte sallanan bir ölü

e bu ölüme bir türlü razı olmuyor gönlüm

fakat emin ol ki sevgili

zavallı birinin tüylü siyah bir örümceğe benziyen eli

geçirecekse eğer ipi boğazıma,

mavi gözlerimde korkuyu görmek için boşuna bakacaklar nazıma

ben alacakaranlığında son sabahımın

işitilmemiş bir türküyü duyacak

dostlarımı ve seni göreceğim gülüm!

ve yalnız yarım kalmış bir aşkın acısını toprağa götürecek

karım benim iyi yürekli altın renkli gözleri baldan tatlı arım benim

nediye yazdım sana istendiğini idamımın

daha dava ilk adımında ve bir şalgam gibi koparmıyolar kellesini adamın

haydi bunlara boş ver

paran varsa bana bir fanila bir don al

tuttu yine bacağımın siyatik ağrısı

ve unutmaki daima iyi şeyler düşünmeli mapusun karısı.