Mohammad Esfahani - Sabzeye Norouz

آمدم ای شاه سلامت کنم

عرض ارادت به مقامت کنم

آنچه که دارم تو رساندی به من

هیچ ندارم که به نامت کنم

آمده ام تا که سلامت کنم

سلامت کنم

حرمت باغ گل و نور نفست بوی بهار است

نگه ات قبله نمای رخ بی صورت یار است

چه کسی رو به تو آورد و نچید از تو نگاهی

دل ما زلف پریشان رخ تو آینه دار است

نفست جام بهار است و رخت سبزه ی نوروز

چقدر بخت پریشان که در این سبزه دچار است

موجی وامانده در خود جا مانده بیرون از دریا مانده

موجی سرگشته از خود برگشته تنهای تنها مانده

جانی بیتابم چشمی بیخوابم لبریز از رویای تو

موجی تنهایم روزی می آیم می افتم در پای تو

روزی می آیم ، روزی می آیم می افتم در پای تو

این دست تهی لبریز دعاست

دامان شما گل باغ اجابت و التجاست

آغوش شما لبریز خداست

خلوت گه امن شکفتن غنچه ی گریه هاست

این دست تهی لبریز دعاست

دامان شما گل باغ اجابت و التجاست

آغوش شما لبریز خداست

خلوت گه امن شکفتن غنچه ی گریه هاست

ای آینه رو دیدار شما آغشته ی لطف و عطاست