Tito KK - Parçalanmış

Ben kimim ? Konuşamadığım sebeplerin telkiniyim

Bilir misin bipolar karanlıktan korkan biriyim

Yelkovanım deniz feneri alfabenin ilk harfiyim

Yanlışlıkların tercüman edildiği yerdeyim

Karşı çıkılan her görüşün bir ferdiyim

Sabit durmayan seyyar dostluk seferindeyim

Bir dağın tepesiyim patikalarım tiskindirdi beni

Hakaret sayan bir sayacın terse dönen saniyesiyim

Balıktım okyanusa kaldım hasret

Balık fanusta mahpus lanet duygu delmez emanet

Benden edilen nefret sade beni düşündürür

Suçlu sen değilsen olay trajikomik görülür

Düşün çünkü düşününce beynin acımıyor

Sen duşunmedikçe kanayan yaralar daha da açılıyor

Sen gülümse mutluluğun herkeslere batıyor

Sen gülümse çünkü gülümsedikçe özgüvenin çoğalıyor

Yanlışsız​ doğru olmaz alkışlar haksız

Kar kışta yolda olsa oksijen farksız

Balçıkta olsa konuş battığın kadarsın

Yağmurlar yağsın ve yanlışlar artsın x2

İstanbul gibiyim yaşadığım savaşlar umrunuzda değil

Surlarım geçilmez dış güzelliğime değinin

Benim yaşadıklarım geliştirirken beynimi

Sokaklarda barinmak hoş değil dokunduğum her yeri

Kuruttum yada kararttım , ufak yaraları abarttim

Tuzaklardan bir şekilde kol paça kurtardım

Okuldan atılacaktım ve dahada yanlız kaldım

Hiç değilse ortamlarda saygınlığım vardı

Attığım her adımda kapılar karanlığa açılıyor

Çektiğim façaların ardında hatıralar barınıyor

Yalanı yok inanmıyorsan sokağa sor

Gülümseyerek girdiğim her kapı suratıma kapanıyor

Hep sonradan aklım canıma tak ediyor

Sanki ben kustukça konuştuklarım temizliyor

Suratım aktır kalbim pak alma ahımı

Tükürüğün hatıraları unut hatırla yarını