Tito KK - Bir İntihar Şarkısı

Değişmesi gereken çok şey var

Boş insan eskimiş eşyalar

Hep insanlar nefreti mumyalar

Ve nedense bunlar kine taparlar

Samanlıkta iğne ararlar

Yalancıktan gülücük atarlar

Çıkarcılıktan övünüp gücünü

Rezil rüsva olmaya adarlar

Bunlar yalanlar lan

Küfür edersin güdümlü hatıralara

Gözünü kapatıp , açıp yarınlara

Göçmek isterim semalarına

Gün ışığı uğramaz yer altına

Espriyim vurulup bel altına

Ağlamam gözyaşlarımı sel aldı ama

Bağıramam sesimi adadım uğruna

Nakarat x2

Yak , üzülür bu güneş nefreti kinini hapsetsin

Yak , üzülür bu gün hep iyiliklerden bahsetsin

Ah bu yaşadığınız doğmuş karakalemin vahşeti

Vah şu genç yaşımda hadım ettim hayallerimi

Sakin biri gözükebilirim ama

Benimde damarımda kan çağlar

Doğru aklî dengim yerinde değil

Kalbimde canan lar çarpar

(canan = eskimiş, eski hatıralar)

Alışamam lanet vedalara

Zengin misafir erken kalkar

Bende duyguları olan biriyim

Seven cahil için kovulan kalkar

Neden iyi olupta yok olanlar var

İçimde burkulan boğazlar var

Değişik biçimde kaçanlar var

Erişir ruhuma hep yaşananlar

Ruhu bedenden ayıran değil

Güruhu gözünde solanlar var

Kesinlikle derdi olan değil,

İntiharı hak eden günahkarlar

Nakarat x2

Yak , üzülür bu güneş nefreti kinini hapsetsin

Yak , üzülür bu gün hep iyiliklerden bahsetsin

Ah bu yaşadığınız doğmuş karakalemin vahşeti

Vah şu genç yaşımda hadım ettim hayallerimi