Mohammad Esfahani - Nafas

کجا رفته بودی که از رد تو

یه رویای نزدیک با من نماند

یه آغوش خسته یه حس لطیف

از این خواب تاریک با من نماند

از این هیاهو سفر نکردم

ترسیدم این عشق پایان گیرد

نشد شبی که سحر نکردم

مگر که آتش در جان گیرد

نفس کشیدم به تیر آهم

تو را به حسرت نشانه سازم

خوشا سری که با تو سامان گیرد

من بی تو ویرانم

پنهانی در جانم

من از تو دوری نمیتوانم