Erfan & Pishro - Roshan

باز پرا بازن

آخه راحته واسم

روشنه از اول

تا آخر راهم

پره حرفیم اینا بد لالن

جنسیم اینا دلالن

نمیشن وارد به

اتمسفر سیارم

وقتی‌ پیشرو میاد با عرفان

نده پُزِ فِیک بزن هد بان

وقتی‌ ما میشیم هم پیمان

تورو بیرون میکشیم از زندان

وکالو میندازیم تو فرِ داغ

تو میشنوی میشی‌ گره باز

دیگه حسابی‌ شدیم بی‌ حساب

حتی اگه همه چی‌ بره زیرِ پا

اگه تیرو تار کیرته

من بهت قول میدم می‌شه ناب

این داروی دیدته

همونی که اکیپ ما میشناخت

بذار امیدی باشیم تو نا امیدی

پرات بستن بهت بالو میدیم

دلا خستن بهت حالو میدیم

امشب برنامه کل سالو چیدیم

راهی‌ رفتیم که تش برگشت نبود

چاهی کندیمو و تش گنج نبود

قفل کلیدیم، سفر می چینیم

نسخه پیچیدیم برگش نموند

پشتمون خالی‌، مشتموم خالی‌

چوب لای چرخو پنچر نموند

مشتتون بودیم، پشتتون بودیم

توی دستمون خنجر نبود

قلممون حنجرمون

سپر همیم چون سنگر نبود

از این کسکشا سنگترو

واسه ایرانم از دلم تنگتر نبود

بیش از این نمی‌شه با عقده ور رفت

گذشت اون روزا که بودیم دور جدول

ولی‌ امروز اینو متوجم

که ته ناراحتیها اوج خندس

درمان میشی‌ وقتی‌ شه مرده برعکس

باس از اول درساتو حفظ کنی‌

وقتی‌ دوباره گذرت می‌خوره جنگل

وقتی‌ دورو برِ خودت پُره تله اس

باید رو به رنگین کمون رول بزنم

وقتی‌ معجزم رپه پس کس ننش

همه زندگیشون تو پزه همش

پس بهشون نشون بده موز منم

بگو زندگیمون پره از نویز جهنمیه

ما باهاش میدیم پُزه قلم

جا اسلحه دستاشون حول ممس

هم حول هولینو مرده پرست

من خود جنمم از صب سحر

وقتی‌ دور صحنم میاد خودش هدف

از شعرامون در میاد رز بنفش

داره می‌پیچه تو تن موج غلط

باز پرا بازن

آخه راحته واسم

روشنه از اول

تا آخر راهم

پره حرفیم اینا بد لالن

جنسیم اینا دلالن

نمیشن وارد به

اتمسفر سیارم

وقتی‌ پیشرو میاد با عرفان

نده پُزِ فِیک بزن هد بان

وقتی‌ ما میشیم هم پیمان

تورو بیرون میکشیم از زندان

وکالو میندازیم تو فرِ داغ

تو میشنوی میشی‌ گره باز

دیگه حسابی‌ شدیم بی‌ حساب

حتا اگه همه چی‌ بره زیرِ پا

اگه تیرو تار کیرته

من بهت قول میدم می‌شه ناب

این داروی دیدته

همونی که اکیپ ما میشناخت

از اول از اول

صد قسم صد صد قسم

خوردمو قول دادم

من از کس نترسم

چنگ زدم من کندم

کالبدو قفسم

قفس سینه تا رسیدم به قلبم

من و رضا هنوز درگیریم

با هم جوشیدیم و سر میریم

آتیشه دلامون میریزه بیرونو تو دل شماها پخش میشیم

قصه گو بودیم و کارگردان شدیم و داریم به شماها نقش میدیم

باورو بسازین توی دلاتونو سوار مشکلا فتح میشین

اگه دورو برم ستاره نیس

اگه دلم میگیره با یه قاب ریز

اگه همه‌رو میبینم یه سالو نیم

یبار واسم مهم تر از ادامه نیس

نگو تیری توی خشابت نیس

خدا این همه هرز از کنارت چید

حالا باس بره برسه به داد چینو ما

نمیذاره اینطور اداره شیم

وقتی‌ تو وطن پره از اعدام شیره

کسی‌ نمیگرده پی‌ جانشین

همه هیاتشونو از دست دادنو

قناعت می‌کنن به جیره آب قیر

یه سریا میان به دین ناصری

یکی‌ خودشو میفروشه به کاسبی

هرچقدم بخوای بیراهه بری

چیزی نیس جز حس سفید عاشقی

باز پرا بازن

آخه راحته واسم

روشنه از اول

تا آخر راهم

پره حرفیم اینا بد لالن

جنسیم اینا دلالن

نمیشن وارد به

اتمسفر سیارم

وقتی‌ پیشرو میاد با عرفان

نده پُزِ فِیک بزن هد بان

وقتی‌ ما میشیم هم پیمان

تورو بیرون میکشیم از زندان

وکالو میندازیم تو فرِ داغ

تو میشنوی میشی‌ گره باز

دیگه حسابی‌ شدیم بی‌ حساب

حتا اگه همه چی‌ بره زیرِ پا

اگه تیرو تار کیرته

من بهت قول میدم می‌شه ناب

این داروی دیدته

همونی که اکیپ ما میشناخت