Erfan - Yademoon Bashe

وطن، ای وطن

قدم به قدم

گلوله بارید

بر تن و بدن

از پیر و جوونت

قلب‌هامون پاره

خیابون خونه

آسمون تاره

راهِ برگشت نیست

تا فتحِ دوباره

می‌مونیم با هم

تا راهمون وا شه

همه هم‌میهنام

تو جنگ با اهریمنان

تو یه جبهه‌ایم با هم

نبینم قهریم الان

بدِ حالمون

جونم فدای یه تارِ مو‌تون

رفتین بگیرین دادمون

گلوله بارید از آسمون

چقدر باید خون بدیم

جوون بدیم

از وقتی چشو وا کردیم

تو ستیز

کو رفیق؟

تهش در میایم رو سفید

جون بدیم

جوون بدیم

از وقتی چشو وا کردیم

تو ستیز

کو رفیق؟

تهش در میایم رو سفید

ببین ساربان

اینا شمشیرو بستن به کاروان، تا

کج کنیم راهو ما

ولی این دفعه باهات میایم پا به پا ما

ببین ساربان

اینا شمشیرو بستن به کاروان، تا

کج کنیم راهو ما

ولی این دفعه باهات میایم پا به پا ما

بسه، سَدِ صبر بشکست

لب به لب، کشور پُره

وقتِ هر ملت

می‌رسه، برای فتح بر ذلت

نگو، خامن این خوابا

دادیم تو راه خون

پایداریم تا تهش

می‌رسیم ما زود

خسته‌ایم از این

دردِ با درمون

خسته‌ایم از این

دردِ با درمون

یادمون باشه

یادمون باشه

یادمون باشه

یادمون باشه

یادمون باشه

یادمون باشه

یادمون باشه

یادمون باشه