Imanemun, Sami Low, & Erfan - Asemun

می‌دونم بدترین بودم

انقدر زدم از زمین دورم

اگه گفتم نمی‌خوامت عصبی بودم

حالا میدونی که پشیمونم

منو ببخش

نگو نمی‌خوام ببینمت

نگو نمی‌خوام ببینمت

آسمونم از روحمم تاریکتره

من جونمم پات میدم بیب بیب بیب

صدات رو از پشت خط

یه لبخند روی لب‌ من

تو سرم فکرای بد

به یاد شب‌های قبل

می‌کردیم فرار از همه تا باشیم برای هم

تو هم یه گوشه تخت معتاد گرمای تنت

تو وقتی میری از خونه دل من بدجور آشوبه

بمیرم توی بغلت

آغوشت هست آشیونه

صدات آرام‌ بخشه

رگ خواب و درد رو می‌دونه

خنده‌هات آب روی آتیشه برای من دیوونه

با تو می‌گذره ثانیه‌ها تند

با تو آزاده، عریان، روحم، غریبه‌هام لخت

من که ندارم ترس از هر چی سر راهمونه

چونکه دل توی بازی ما حکم

دستامو گرفتی تا صبح

روی شونه‌هام خوابی

وقتی هوای تو هست، من خوبم خانوم پاییز

کشتی تنهاییمو

وقتی به من لبهاتو دادی

با اینکه دورم از تهران

نیست با تو تا خونه راهی

منو ببخش

نگو نمی‌خوام ببینمت

نگو نمی‌خوام ببینمت

آسمونم از روحمم تاریکتره

من جونمم پات میدم بیب بیب بیب

میگی تایپتم هر سری به من

دیوونه ی وایبتم، شب بریم یه ور

های مثل کایت بشیم، لم بدیم به هم

نیستیم، باید افطری بدم

دلم تنگ میشه برات

نیستی، یه حس بی‌رنگ میده شبم

میای، بوم زندگی رنگ میشه برام

حسای منم آهنگ میشن برات

از همون اول، همون اول

همو بغل کردیم، بودیم همو بلد

حرف تک‌تک دوستامون همه غلط

تهش فقط خواستن کنن منو ازت دور

ولی من عاشق موی خرمنت، بوی گردنت

بهونه کردنت

اون مود خوب اول تا مود بعندش

تنها بحثمونم سر خونه رفتنه

ما با هم تا تشو رفتیم

بالا تر و برگنشتیم

نمیذارم بارونی شن اون چشای آسمونت

اون چشمات یه آینه واسم

شب توشون ستاره‌ها جمع

الماسن کوه نورن اون چشمای آسمونت

منو ببخش

نگو نمی‌خوام ببینمت

نگو نمی‌خوام ببینمت

آسمونم از روحمم تاریکتره

من جونمم پات میدم بیب بیب بیب