Dolunay Obruk - İnsan Hep mi Gider

sesin asili kaldi, cikmiyor duvarlardan

nefesin kokun duyuluyor buralardan

ellerim cok usuyor, donuyorum yalnizliktan

ama sen gidiyorsun her sefer

icim cok aciyor soyle

insan hep mi gider

hep mi gider

insan hep mi gider

gider, gider

insan hep mi gider

hep mi gider

insan hep mi gider

gider, gider

kalbime dokundun kanattin dudaklarinla

senin mi sandin oynadin aklimla

biliyorum ruhun beni istiyor da sonunda

ama sen gidiyosun her sefer

icim cok aciyor soyle

insan hep mi gider

hep mi gider

insan hep mi gider

gider, gider