Kayra - Olmadım Say

bir evlat hangi vakit yalnız hisseder bu denli?

bütün lafların nedense kifayetsiz hali

bende vücut buldu sanki, kanım çekildi

geriye kaldı sadece taze kan izleri

söyle insan hiç evinden gider mi böyle?

söylenilmemiş bir laf gezerken ceplerinde

güve deliklerinden rüzgar eser kemiklerimde

derimi yüzdüler, öfke hala gözlerimde

insanla sınandım, inatla inandım

kendimle sınandım, ısrarla yanıldım

bir akşam öyle sarhoş olmuşum ki utandım

doğmadığımı sandım, keşke hiç yanılmasaydım

garip bir lekeydim, hemen farkedildim

sessiz evlerin çocuklarından sade biriydim

suratlar izledim, isimler ezberledim

şimdi kim miyim? hatırlatın bilmek isterim

görmedin say

olmadım say

doğmadım say

zorla zihnimi, kemiklerime isimler yaz

damlıyorken ömrümün saçaklarından kalbur üstü kanlar

bir yerlerde yıldızlar kayar

görmedin say, olmadım say, doğmadım say

rengi farklı seslerin bir aile sofrasında

hiç olmadın sen orada, varlığın muamma

şimdi dev bir boşluğa düşerken uykularda

bu münferit vaka başlı başına facia

konuşsun tarlalarda korkuluklar

bölük pörçük hafızamda kapkaranlık bulutlar

bakma gitti onlar, burada yoklar

yıllar evvelinden keder bir anda kıpırdar

nassıl ağrıdığını biliyorsun, saklamıcam

korkulukla tarlalarda sabaha dek konuşcam

iyicen, iyice dinle, güzel bir dinle

görmedin say, olmadım say, doğmadım say

görmedin say

olmadım say

doğmadım say