EpiCure - 8 Sal Habs

رفیقا همشون رفتن

بتیغا همشون رفتن

داشیا همشون رفتن

لاشیام همشون رفتن

وقتی دیدم از روم رد شدن

فهمیدم کلا همشون حرفن

اینارو دیدم و خشک شدم

تنم یخ زد انگار تا کمر تو برفم

به خودم آویزونم

عین یه لباس خیس

کابوس هر شب منه

میگه عقده هاتو یه جا بریز

فنا این لا به لا یه ریز

میگن اپیک بده یه کار بیست

میگم جمعش کنید بره بابا

دیگه تو آسمون من ستاره نیست

یه زمانی همه کارا هدف

داشتن میرفتیم بالا از سقف

یه مشت چاقال شدن باهام طرف

به خودم اومدم داداشم رفت

کارم به امنیت خورد گره

یکیشون گفت همه کارات رُک زِره

گفتم چی میگه این مگه مبصره

اینا شکل کاره همه پوستره

مملکت پره دزده

خب مگه خوندن من فقط مشکله؟

پرچم رپو کوبیدم

جعفری همه جا میگه این مخبره

به یاسر میگفتم بیا ایران

میگفت بین اینا مارو کیا میخوان

گفتم اینا خودش یه نوع چالشه

میگفت فایده نداره بیار ایمان

حالا خودم اینجام بی حمایت

میخوام کاریو بکنم که باید

هرزگاهی زده سرم حماقت

کیو بگام بکنه کفایت

میگن نشونس تو این روایت

به کی بگم نخوام بشم هدایت

بگو باید برم کدوم دادسرا

بخوام از خدا بکنم شکایت

روح نمیخوام مال خودت

قلب نمیخوام مال خودت

عشق نمیخوام مال خودت

بهشت نمیخوام مال خودت

ذات پستو بده بیاد

چرک دستو بده بیاد

واسه خودیا شصت و بده بیاد

بده که اینجا ما داریم گره زیاد

نور نمیخوام مال خودت

راه دور نمیخوام مال خودت

چشم کور نمیخوام مال خودت

بگو با اینا چطوره حال خودت

تو که میره میاد زندگیات

دیگه میخوای چیو بم بدی یاد

باید بکنی بره جیبات

اینو یاد گرفتم از دل سیات

گرفتن منو وقتی بودم تلنت

جوون هفتادی پرونده گَلِت

درومد نصف دادسرا فَنِت

جلو شعبه واسه عکس میرختن پرت

تو آیینه گفتم داشی فدا سرت

صاف برو همه اینا به یه ورت

دیدم تهش برات میمونه پا شلت

لابی نباشه میمالن درت

ای، میگن همینه هست

میگم این زمین میخواد تامین بذر

امیر با کسی نه میده دست

نه میده قرض نه میره هرز

ولی کارتون تاکید فرضه

تعیین مرزه تحمیل ترسه

تهش، میشه عقیده نقض

تبعید مغز تغییر فصل

ولی هنوز خم نشدم تا کمر

هنوز خیلی با غیرتا با منن

هنوز سفت تر پای کارم من

اوج میگیرم بچینید میبالم

بعد این اهنگ بکنید پارمم

منم عصبیم منم آدمم

برمیگردم تو خاک مادریم

نمیوفته دست لاشیا لاشمم

میخواستم باز کنم گره هارو

هممون بریم بالا پله هارو

پا شدیم رفتیم تو دل کارو

که تهش بمونه یه دل زارو

فکر نمیکردم ببندم بارو

یه روزی بزنم همه حرفارو

بگو آغوش واز کنه زمین

که بالایی ول کنه خره مارو

روح نمیخوام مال خودت

قلب نمیخوام مال خودت

عشق نمیخوام مال خودت

بهشت نمیخوام مال خودت

ذات پستو بده بیاد

چرک دستو بده بیاد

واسه خودیا شصت و بده بیاد

بده که اینجا ما داریم گره زیاد

دیدم جلوم ریخت ساده خونا

واسه ما بد، خوب واسه اونا

داد زدم بره تا آسمونا

افتادن به جونم این شاف کونا

آیندتونو می دونم ندید

هرزه این چه قدیم چه جدید

این راه بی راهه ست شدید

همه باختین چه برید چه نرید

همه تو لکید همه تو شکید

صدایی نیست بتون بده نوید

به ما میگی وصل تو صف سن ایچ

خودتون از همه جلویین صد هیچ

یه روز میفهمید کور و کرید

همین جهلتون خفتتونو درید

واسه همین به تو میدن جیره

امثال منو میکنن تبعید

تو بگو حبس امیر نمیترسه

بگو ساز امیر نمیرقصه

بگو مرگ و یه لحظه قبضه

روحی نیست تنم نمیلرزه

ولی زدم بیرون واسه فنم

واسه غم تو چشای ننم

مهم اینه که الان داره ورم

دنیا پی اینه چقدر داری جنم