Ehsan Khajehamiri - Vaghti Ke Nabashi

کوچه وقتی که نباشی

رگ خشکیده شهر

ماه تو گوش خونه گفته

دیگه با پنجره قهر

سقف دلبستگی بی تو

واسه من سایه نداره

دلم از روزی که رفتی

دیگه همسایه نداره

تو پی کدوم ستاره

پشت ابرا خونه کردی

رفتی و چیزی نگفتی

گریه رو بهونه کردی

من سوال ساده تو

تو جواب مشکل من

ردپای رفتن تو

روی صحرای دل من

کوچه وقتی که نباشی

رگ خشکیده شهر

ماه تو گوش خونه گفته

دیگه با پنجره قهر

سقف دلبستگی بی تو

واسه من سایه نداره

دلماز روزی که رفتی

دیگه همسایه نداره

وقتی آسمون شبهام

زیر سایه چشات

وقتی حتی این ترانه

رنگ غربت صدات

نمی ذارم این دو راهی

سر راه ما بشینه

نمی ذارم این جدایی

رنگ فردا رو ببینه

کوچه وقتی که نباشی

رگ خشکیده شهر

ماه تو گوش خونه گفته

دیگه با پنجره قهر

سقف دلبستگی بی تو

واسه من سایه نداره

دلماز روزی که رفتی

دیگه همسایه نداره

شب با فانوس اشکت

می برم به روشنایی

با تو میرسم دوباره

به طلوع آشنایی

می دونم هر جا که باشی

دل تو اهل همین جاست

واسه من تو اینجا

اول و آخر دنیاست